MARUKAMI – qutienvierentachtig (1q84)

Auteur: Haruki Murakami
Genre: Roman, fantasy
Uitgever: Atlas Contact, 2018
Vertaald door: Jacques Westerhoven
Aantal bladzijden: 1275 
ISBN: 9789025445232
Gelezen: Augustus 2018 
Oorspronkelijke titel: 1q84 / chi-Kyū-Hachi-Yon

Na het lezen van drie eerdere boeken van Haruki Murakami (Ten zuiden van de grens, waar ik over praat als ik praat over hardlopen en Hardboiled Wonderland), moest het er toch maar eens van komen: de mega dikke trilogie 1Q84. Al enigszins bekend met de schrijfstijl van de Japans schrijver Haruki Murakami ging ik dus aan de slag. Qutienvierentachtig is eigenlijk niet één boek, maar een trilogie. In de versie die ik gelezen heb is het echter gebundeld tot één dik boek van 1275 pagina’s.

Korte Samenvatting

In 1q84 (qutienvierentachtig) vertelt Murakami het verhaal van Aomame en Tengo. Om en om worden de hoofdstukken afgewisseld met het leven van Tengo en Aomame, beiden rond de 30 jaar en levend in Tokyo. Tengo, een wiskundedocent met een passie voor schrijven leeft een simpel en eenvoudig leven. Aomame is sportinstructrice en parttime huurmoodenares met een passie voor het versieren van licht kalende mannen. In eerste instantie lijken dit losstaande verhalen, maar uiteindelijk blijken ze (zoals al een beetje verwacht aan het begin) toch meer overeenkomsten te hebben. Aan het einde van boek één wordt pas duidelijk dat het meer is dan je op het eerste opzicht zou denken. Toch lopen de hoofdpersonen elkaar voornamelijk mis in het boek, ze staan beide aan een andere kant van het verhaal. Uiteindelijk blijkt 1q84 een behoorlijke roman te zijn, een verhaal over liefde, moord. 

Murakami

Haruki Murakami heeft met dit boek een fantastisch verhaal neergezet. De schrijfstijl van het boek is typisch van wat je van de schrijver verwacht. Het boek zit vol met filosofische beschrijvingen over eten, muziek etc. Dit komt vaker in zijn boeken voor en blijkt ook een persoonlijke passie van hem. Ik hou van Murakami’s filosofische manier van schrijven. Hij kan er soms twee pagina’s aan wijden om te vertellen wat en hoe iemand kookt en wat er omgaat in het hoofd van de hoofdpersonages.

Wederom is dit ook een boek waarin realisme zich afwisselt met surrealisme. In het boek wordt door de vertaler de realistische wereld extra benadrukt door de voetnoten. Hieruit blijkt dat Murakami in zijn boek veel verwijzingen doet naar onder andere politieke situaties, boeken en muziekstukken. De voetnoten zijn een fijne toevoeging aan het boek, ik denk namelijk niet dat de gemiddelde Nederlandse lezer deze feiten anders voor waar zou hebben aangenomen. Echter wordt deze realistische wereld plotsklaps verbroken met een fantasierijke gebeurtenis of personage, wat een mooie twist geeft aan het verhaal. 

Tengo en Aomame

Ook de setting en karakters zijn typerend voor Murakami. Zoals zijn meeste boeken speelt het zich wederom af in Japan, het geboorteland van de schrijver. De karakters zijn slim en filosoferen graag, hebben een voorliefde voor muziek en hebben raakvlakken met hoe ik me Murakami zelf voorstel na het lezen van waar ik over praat als ik praat over hardlopen.

“Waar licht is, moet ook schaduw zijn, en waar schaduw valt, moet licht zijn. Schaduw zonder licht bestaat niet, evenmin als licht zonder schaduw. Of de Little People goed zijn of slecht, kan ik niet beoordelen. Dat is in zeker zin iets wat ons begrip en ons definitievermogen te boven gaat. Wij hebben van oudsher al met hen moeten leven, al sinds de tijd dat Goed en Kwaad nog maar nauwelijks bestonden – de tijd toen het bewustzijn van het menselijk ras nog in de kinderschoenen stond.

1q84

De titel 1q84 (qutienvierentachtig) verwijst naar de surrealistische, soort van parallelle wereld aan het gewone 1984 waarin het verhaal zich afspeelt. Aomame komt erachter dat ze hierin terecht gekomen is en geeft de parallelle wereld van Hierin wordt blijkbaar gelinkt naar een boek van George Orwell waarin hij in 1949 een soort van voorspelling doet naar het leven in 1984. Ik heb het boek van Orwell echter (nog) niet zelf gelezen. 

Een fijn boek om te lezen

Ondanks dat dit een behoorlijk dik boek is, heb ik het absoluut niet als saai ervaren. Je moet echter wel van deze filosofische, dromerige schrijfstijl houden. Als je van keiharde spanning en actie houdt dan is dit boek niet direct voor je weggelegd. Wil niet zeggen dat er geen spannende passages in het boek te vinden zijn, maar over het algemeen kabbelt het verhaal redelijk rustig voort. Voor mij is dit boek vijf sterren waard, ik heb ervan genoten!

Mijn waardering: 
 

Murakami1q84
Haruki Murakami – 1q84

Een reactie plaatsen